foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
.

efs

O Szkole Uczącej Się i Ocenianiu Kształtującym słów kilka:

 

Program Szkoła ucząca się (SUS) to program dla szkół aktywnych, odważnych i zdecydowanych przeprowadzić skuteczne zmiany, które doprowadzą do poprawy jakości i efektywności działania oraz nauczania. Szkoły uczestniczące w programie dbają o podniesienie jakości własnej pracy poprzez współpracę nauczycieli i refleksję nad praktyka dydaktyczną, wychowawcza i organizacyjną.

Program SUS jest prowadzony przez Centrum Edukacji Obywatelskiej i Polsko-Amerykańską Fundację Wolności od 2000 r. Do końca 2006 roku z możliwości udziału w programie SUS skorzystało już ponad 500 szkół.


Korzyści z uczestnictwa w programie SUS:


Dla szkoły:
•    cała rada pedagogiczna jest zaangażowana w pracę szkoły,
•    szkoła uzyskuje pomoc eksperta w ułożeniu konkretnego planu działania, który skutecznie rozwiąże jej problem,
•    udział w programie SUS angażuje i integruje wszystkich pracowników szkoły,
•    szkoła zyskuje przejrzysty i jasny sposób planowania pracy i sprawdzania wyników,
•    szkoła poznaje alternatywne metody zbierania informacji o samej sobie (profil, fotoocena, cień, uczniowie w roli obserwatorów),
•    szkoła nawiązuje kontakty z innymi szkołami, z którymi uczestniczy w wymianie doświadczeń, pracuje nad rozwiązaniem wspólnych problemów,
•    szkoła aktywnie działa w środowisku lokalnym, w którym staje się liderem,
•    uzyskanie tytułu Szkoły uczącej się nobilituje szkołę w środowisku.


Dla nauczycieli:
•    udział w programie to jedna z możliwości samorealizacji dla nauczycieli,
•    nauczyciele stale doskonalą i wzbogacają warsztat pracy (np. metoda projektu, ocenianie kształtujące, praca w zespołach),
•    nauczyciele mają dostęp do najnowszych informacji związanych z edukacją w Polsce i poza jej granicami,
•    podczas szkoleń, konferencji, paneli koleżeńskich nauczyciele zyskują wsparcie i inspirację dzięki zawieraniu nowych znajomości z nauczycielami z całej Polski pracującymi nad rozwiązaniem podobnych problemów.

SUS W ROKU SZKOLNYM 2011/2011

Szkoła Podstawowa nr 32 w Gliwicach od 3 lat bierze udział w programie „Szkoła ucząca się”. Po ukończeniu kursu „Ocenianie kształtujące w szkole” nauczyciele wprowadzają elementy OK. na zajęciach lekcyjnych. Uczniowie dobrze znają NACOBEZU, jak i Informację zwrotną. W tym roku szkolnym zwracamy szczególną uwagę na OCENĘ KOLEŻEŃSKĄ I SAMOOCENĄ oraz  PYTANIA KLUCZOWE.

NACOBEZU – NA CO BĘDĘ ZWRACAŁ UWAGĘ

Korzyści

Uczeń:

- czuje się bezpiecznie, gdyż wie, że nauczyciel nie zaskoczy go dodatkowym kryterium oceny,

- stara się zwracać szczególną uwagę na to, co nauczyciel będzie oceniał w jego pracy,

- wie, co powinno znaleźć się w jego pracy,

- jest zainteresowany późniejszym komentarzem nauczyciela do jego pracy, gdyż wie, co nauczyciel oceniał.

Nauczyciel:

- zastanawia się i analizuje sens zadań zadawanych uczniom na sprawdzianie lub pracy domowej,

- dostosowuje zadania na sprawdzianie do wcześniej podanych uczniom „nacobezu” do lekcji,

- w czasie sprawdzania prac uczniowskich skupia się tylko na tym, co zapowiedział,

- ocena pracy ucznia jest sprawiedliwsza, nauczyciel ma mniej skarg dotyczących jego oceny prac uczniów.

Nauczyciele naszej szkoły mają obowiązek podawać Nacobezu przed każdym sprawdzianem pisemnym.

INFORMACJA ZWROTNA

Informacja zwrotna (IZ) jest dialogiem nauczyciela z uczniem mającym pomóc uczniowi w uczeniu się. Najczęściej przyjmuje ona formę komentarza pisemnego lub ustnego do pracy ucznia. Każda informacja zwrotna powinna zawierać cztery niezbędne elementy: 

- wyszczególnienie i docenienie dobrych elementów pracy ucznia [+ +];

- odnotowanie tego, co wymaga poprawienia lub dodatkowej pracy ze strony ucznia [ - ];

- wskazówki – w jaki sposób uczeń powinien poprawić pracę

- wskazówki – w jakim kierunku uczeń powinien pracować dalej

Powinniśmy pamiętać, że - Informacja zwrotna nie jest oceną ucznia, tylko oceną kolejnych efektów jego pracy. Warunkiem koniecznym przyjęcia przez ucznia krytyki jest wewnętrzna świadomość ucznia, że nauczyciel go akceptuje, jest mu życzliwy i zależy mu  na współpracy z uczniem. Uczeń może przestać bać się  krytyki, jeśli zauważy, że krytyka mu pomaga, że jest konstruktywna. Dlatego uwagi nauczyciela muszą być jasne i konkretne. Trzeba pamiętać, że informacja zwrotna musi być ściśle związana z „nacobezu”. IZ przeważnie nie jest jednorazowa, ma dalszy ciąg.  Uczeń otrzymuje komentarz, zawierający powyższe cztery elementy i poprawia swoją pracę według naszych wskazówek.

 

 

PYTANIA KLUCZOWE

Są to pytania, które:

- pokazują uczniom szerszą perspektywę zagadnienia,

- są ściśle związane z celem lekcji,

- skupiają w sobie główna problematykę lekcji,

- mają spowodować zainteresowanie ucznia tematem,

- odpowiedź na te pytanie uczeń powinien uzyskać podczas lekcji.

Pytania kluczowe powinny:

- podkreślać cele uczenia i przyspieszać ich realizację,

- wzbudzać chęć uzyskania odpowiedzi na pytanie,

- angażować wszystkich uczniów, stawiać im wyzwanie,

- zachęcać uczniów do samodzielnego myślenia i poszukiwania odpowiedzi,

- zachęcać do uzasadniania poglądów i sposobu rozumowania

Pytanie kluczowe może dotyczyć kilku lekcji, jednego tematu lub być związane tylko z jedną lekcją. Uczniowie wraz z nauczycielem mogą poszukiwać odpowiedzi w ciągu jednej lub kilku lekcji. Najważniejsze, by uczniowie byli zainteresowani uzyskaniem odpowiedzi na to pytanie. Czasami uzyskanie odpowiedzi jest bardzo trudne, albo wręcz niemożliwe, ale do tego wniosku muszą uczciwie dojść sami uczniowie.

OCENA KOLEŻEŃSKA I SAMOOCENA

Korzyści dla ucznia ze stosowania oceny koleżeńskiej i samooceny?

- Uczniowie stają się bardziej samodzielni, odpowiedzialni za swoją naukę oraz zaangażowani w proces uczenia się.

- Uczniowie lepiej rozumieją, czego się uczą i po co.

- Wzrasta u uczniów poczucie własnej wartości, pewności siebie i motywacji do nauki.

- Uczniowie wiedzą, czego jeszcze nie opanowali i czego muszą się jeszcze nauczyć.

- Uczniowie łatwiej przyznają się, że czegoś nie rozumieją i chętniej zadają pytania.

-  Uczniowie chętniej przystępują do poprawy swojej pracy i w mniejszym stopniu porównują się z innymi uczniami.

-  Lekcje stają się ciekawsze dla uczniów i dla nauczyciela, w klasie panuje atmosfera sprzyjająca uczeniu się.

-  Nauczyciel ma stałą informację o postępach indywidualnych uczniów.

-  Nauczyciel może wraz z uczniami planować osiąganie przez uczniów założonych celów.

OCENA KOLEŻEŃSKA A WZAJEMNE NAUCZANIE SIĘ UCZNIÓW

Badanie wykazują, że człowiek uczy się najlepiej wtedy, gdy tłumaczy coś innym. Ocena koleżeńska daje właśnie takie możliwości. Oceniając  prace kolegów uczeń ma okazję zwrócić uwagę na te aspekty, które w swojej pracy pominął i w ten sposób się uczy. Uczniowie nie tylko udzielają sobie nawzajem informacji zwrotnej, ale również dyskutują na ten temat i mogą udzielić sobie wskazówek. Uczniowie wolą, gdy ich pracę sprawdza koleżanka lub kolega. Nie boją się wtedy kompromitacji, mają czas na dokładne przedyskutowanie oceny i w końcu mogą pracę poprawić przed pokazaniem jej nauczycielowi.

2020 Copyright Szkoła Podstawowa nr 32 w Gliwicach Rights Reserved